به طور كلي فرايندهاي تشكيل مه را مي توان به سه حالت زير تقسيم بندي كرد:

1- مه تابشي: در شبهاي سرد زمستان ، آسمان صاف و در نبود وزش باد و جريانات جوي، هواي مجاور سطح زمين به تدريج گرماي خود را ازدست مي دهد. اين توده هوا اگر به ميزان كافي رطوبت داشته باشد با كاهش دما به شرايط اشباع نزديك مي شود و درنهايت شاهد شكل گيري مه در سطح زمين هستيم. در اين فرايند وزش باد به عنوان يك عامل مزاحم مي تواند باعث پراكندگي و جريان همرفتي در توده هوا شده و مانع از شكل گيري مه شود.

2- مه وزشي: تشكيل مه در اين نوع از فرايند مي تواند به دو صورت انجام شود:

الف) حركت يك توده هواي مرطوب از روي بستر سرد و يخ زده ، مانند عبور توده هوا از روي يك سطح پوشيده از برف يا يخ ، در اين حالت دماي توده هواي مرطوب در اثر مجاورت با سطح سرد به تدريج كاهش يافته و با رسيدن به شرايط اشباع تشكيل مه مي دهد.

ب) عبور يك توده هواي سرد از روي يك بستر مرطوب، مانند عبور يك توده هواي سرد از روي سطح درياها يا اقيانوسها. در اين حالت رطوبت به تدريج جذب توده هوا شده و رسيدن به شرايط اشباع باعث ايجاد مه مي شود. همانطور كه از نام اين فرايندها برمي آيد وزش باد در تشكيل اين نوع از مه تاثير مثبت و موثري دارد، البته سرعت وزش باد نبايد زياد باشد چراكه وزش بادهاي قوي باعث پراكندگي توده هوا مي شود.

3- مه كوهستاني: در اين فرايند يك توده هواي مرطوب با كمك جريانات هوا در دامنه ارتفاعات به سمت بالا حركت مي كند و با اين افزايش ارتفاع به تدريج دماي توده هوا كاهش يافته و به شرايط اشباع مي رسد و در نهايت تشكيل مه مي دهد. واضح است كه اين مه تشكيل شده در ارتفاعات براي ناظري كه در كوهپايه و مناطق پايين دست حضور دارد به صورت ابر ديده مي شود.


برچسب‌ها: نحوه تشكيل مه, انواع مه, مه چيست
+ نوشته شده توسط سید محسن کریمی راد در سه شنبه هفدهم آبان 1390 و ساعت 10:10 |